Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Η γιορτή του Πατέρα.
























Αρκετές φορές έχουμε ακούσει το παράπονο απο τ’αντρικά χείλη..
Γιορτή της Μητέρας έχουμε..

Γιορτή του Πατέρα γιατί δεν έχουμε;

Κι όμως έχουμε και Γιορτή του πατέρα, κάθε Τρίτη Κυριακή του Ιούνη είναι αφιερωμένη στους Πατεράδες!!!
Δύσκολο το να είσαι γονιός, μα πιο πολύ να είσαι πατέρας.
Άκούραστος και υπομονετικός προσφέρει την πιο ζεστή θαλπωρή κι η οικογενειακή γαλήνη εξαρτάται απόλυτα από τη θεόμορφη φιγούρα του υπερανθρώπου, θνητού πατέρα!!
Ο σύγχρονος πατέρας, αν και διαφορετικός από τις προηγούμενες γενιές, είναι μοντέρνος, επικοινωνιακός και προσπαθεί να πλησιάσει τα παιδιά του διαθέτοντας λίγο χρόνο επιπλέον γι’ αυτά. Εκφράζει την αγάπη του χωρίς ντροπή, διότι παλιά ο πατέρας έπρεπε να είναι σκληρός σαν πέτρα.

Θυμάμαι με πόση λαχτάρα περίμενα τον πατέρα μου να γυρίσει απο την δουλειά και να περάσω στην αγκαλίτσα του τις καλύτερες μου ώρες!!!



Χρόνια πολλά στην μεγάλη αδυναμία της ζωής μου σε σενα Πατέρα


στον πατερα μου τον Παναγιώτη.


και Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου!!!!



Το χαμόγελο του Μπαμπά.
Κολώνα του σπιτιού!
Σε φώναζε η μαμά.
Και ‘συ, πίνοντας τον καφέ σου
στο τραπεζάκι της κουζίνας,
την άκουγες με ικανοποίηση.





Τις κρύες νύχτες του χειμώνα,
μου ‘λεγες παραμύθια ..
Αλήθεια..
που τους έβρισκες τόσους βασιλιάδες;
Και με το τέλος, μου φώναζες.. “Πρίγκιπισα μου!”
και μ’ έστελνες να κοιμηθώ.





Θυμάμαι όλες σου τις μεταμορφώσεις,
απ’ του χρόνου την σμίλη.
Νεαρός, με σγουρά μαλλιά,
με το γαρύφαλλο στο πέτο
και το μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο.


Μετά, τριανταπεντάρης, σαρανταπεντάρης…
Και τώρα… μια τεράστια φαλάκρα,
Και λίγο γκρίζο στους κροτάφους.
Όμως σου ‘μεινε το καλύτερο.


Το χαμόγελό σου..





Γιάννης Ανδρεόπουλος


υ. Σε ενα αγαπημένο φίλο που πρόσφατα εγινε για δευτερη φορά πατέρας:χρονια πολλα και καλή δύναμη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: